Bu aralar o kadar çok şey söylemek istiyorum ki ama yapamıyorum.
Bağırmak, duvarlara hakırmak istiyorum. Üzerimdeki bu yükü atmak istiyorum belkide.
Belki de ağlamak istiyorum, bilemiyorum.
Beynime bir sis hakim gibi, belirsiz, görünmeyen, başlangıcı olan ama sonu olmayan düşünceler.
O kadar karışık ki kördüğüm olmuş gibi beyin hücrelerim.
Beynimin içini kemiren karmakarışık düşünceler.
Tanımlanamayan cisimler gibi belkide düşüncelerim
Ben bilmiyorsam kim bilebilirki nedenini.
Bir boşvermişlik, can sıkıntısı sürüp gidiyor
Sanki hiçbirşey tat vermiyor
Sanki bu karmakarışık düşüncelerden yolumu kaybediyorum
Önümü göremiyor, düzgün yürüyemiyorum hayatta
Bunun nedeni ne diye düşünüyorum,
Örümcek ağıyla örülmüş düşüncelerim arasında bulamıyorum cevabı
O kadar aşağıdaki neden ulaşamıyorum ona
Çok zorluyorum, düşüncelerimin arasından sıyrılıp dibe inmeye çalışıyorum.
Her ne kadar sıyrılmaya çalışsamda takılıyorum, başaramıyorum.
Belkide ulaşmak istemiyorum cevaba,
Belkide cevabı bulmamak için sakladım oraya
Belkide ulaşılması mümkün olmasın istedim
Belkide en kolayı seçiyorum, kendime yalan söylüyorum.
Bilemiyorum…

#ensevdiğimfilm Man On Fire (Gazap Ateşi) 







